Technika plastynacji


Podobnie jak wiele innych wynalazków, plastynacja jest w zasadzie nieskomplikowana:

 
1. Utrwalanie i preparacja anatomiczna

Najpierw zahamowane zostają procesy gnilne poprzez wstrzyknięcie formaliny do ciała przez tętnice. Zabija ona wszelkie bakterie i w wyniku procesów chemicznych zapobiega rozkładowi tkanek. Za pomocą pęsety, skalpela i nożyczek usuwa się następnie skórę, tkankę tłuszczową i łączną i odsłania poszczególne struktury anatomiczne.

2. Odwodnienie i odtłuszczenie

Na pierwszym etapie, woda znajdująca się w organizmie oraz rozpuszczalne tłuszcze zostają usunięte poprzez umieszczenie ciała w rozpuszczalniku (np. acetonie).

3. Stężona impregnacja

Drugi proces wymiany stanowi jednocześnie kulminacyjny punkt plastynacji. Aceton zostaje wymieniony na podlegające reakcjom chemicznym tworzywo sztuczne, np. kauczuk silikonowy. W tym celu preparat wkłada się do roztworu tworzywa sztucznego i umieszcza następnie w komorze próżniowej. W warunkach próżni aceton zostaje wyssany z preparatu, co pozwala na wniknięcie tworzywa sztucznego w ciało aż do najmniejszej komórki.

4. Nadawanie kształtu

Po impregnacji próżniowej ciału nadaje się rządaną pozę, każda pojedyncza struktura anatomiczna zostaje poprawnie ułożona i zamocowana za pomocą drutu, gwoździ, klamer oraz bloczków z tworzywa piankowego.

 
5. Utwardzanie

Ostatnią czynnością jest utwardzanie preparatu. W zależności od użytego tworzywa sztucznego stosuje się utwardzanie przy pomocy gazu, ciepła lub światła.Preparacja i plastynacja całego ciała wymaga ok. 1500 godzin i zostaje najczęściej zakończona w ciągu jednego roku.

 

 


Plastynacja płatów

Plastynacja płatów to specjalny rodzaj plastynacji. Ciało zostaje zamrożone i następnie pocięte na płaty o grubości2-8 mm. Zamiast silikonu do impregnacji stosuje się żywicę poliestrową lub epoksydową.